Czy zamiennik nieoryginalny zdejmuje gwarancję chińskiego auta?

Nie. Sam montaż części innej niż oryginalna nie odbiera uprawnień z gwarancji, o ile część jest porównywalnej jakości: uzupełniające wytyczne Komisji Europejskiej do przepisów o konkurencji w motoryzacji przewidują w punkcie 20, że to producent pojazdu może przedstawić dowody, iż dana część tego wymogu nie spełnia. Zamienniki do chińskich aut a gwarancja to więc pytanie o dokument i o przyczynę usterki, a nie o logo na opakowaniu części.

Czym różni się część oryginalna od części o porównywalnej jakości?

To trzy różne kategorie i tylko jedna z nich ma definicję w cytowanych tu dokumentach.

Część o porównywalnej jakości jest pojęciem z uzupełniających wytycznych Komisji Europejskiej (2010/C 138/05). Punkt 20 tego dokumentu brzmi:

„Aby części zostały uznane za części o «porównywalnej jakości», ich jakość musi być wystarczająco wysoka, aby nie narazić na szwank reputacji autoryzowanej sieci, której to dotyczy. Tak jak w przypadku wszelkich standardów dotyczących wyboru, producent pojazdu silnikowego może przedstawić dowody, że dana część zamienna nie spełnia tego wymogu.”

Część oryginalna nie jest zdefiniowana w żadnym z przepisów przywołanych w tym tekście. Termin pochodzi z samych dokumentów gwarancyjnych, gdzie oznacza część z katalogu producenta. MG zapisuje to wprost: „Tylko części znajdujące się w cenniku detalicznym MG są objęte gwarancją MG”.

Część nieznanego pochodzenia to kategoria praktyczna, a nie prawna. Nie występuje w cytowanych przepisach i opisuje sytuację dowodową: część, przy której właściciel nie ma czym wykazać, co i według jakiej specyfikacji zamontowano. Różnica względem części o porównywalnej jakości nie leży w tym, czy część nosi znak producenta auta, tylko w tym, czy zostało po niej jakiekolwiek udokumentowanie.

Kto musi udowodnić, że zamiennik jest gorszej jakości?

Punkt 20 wytycznych wskazuje w tej roli producenta pojazdu i nie przewiduje sytuacji odwrotnej, w której właściciel auta z góry wykazuje jakość zamontowanej części. Producent „może przedstawić dowody, że dana część zamienna nie spełnia tego wymogu”, czyli ciężar wykazania gorszej jakości konkretnej części leży po jego stronie.

Status dokumentu ma tu znaczenie i nie należy go zawyżać. Uzupełniające wytyczne to zawiadomienie Komisji ogłoszone w Dzienniku Urzędowym UE (2010/C 138/05), a nie rozporządzenie: opisują, jak Komisja interpretuje reguły konkurencji wobec sieci sprzedaży i napraw. Aktem, do którego się odnoszą, jest rozporządzenie Komisji (UE) nr 461/2010, a jego okres stosowania został przedłużony rozporządzeniem (UE) 2023/822. Art. 8 ust. 2 rozporządzenia 461/2010 w nowym brzmieniu stanowi: „Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 31 maja 2028 r.”. Na 12 września 2026 akt pozostaje w mocy.

Drugi warunek jest krajowy i dotyczy tego, za co gwarant w ogóle odpowiada. Art. 578 Kodeksu cywilnego:

„Jeżeli w gwarancji inaczej nie zastrzeżono, odpowiedzialność z tytułu gwarancji obejmuje tylko wady powstałe z przyczyn tkwiących w sprzedanej rzeczy.”

Z obu dokumentów razem wynika, na czym opiera się odmowa naprawy gwarancyjnej z powodu zamiennika: na wykazaniu, że ta konkretna część nie ma porównywalnej jakości i że to ona, a nie przyczyna tkwiąca w samym pojeździe, doprowadziła do usterki.

Czy gwarancja i przepisy o konkurencji to ten sam porządek?

Nie, to dwie równoległe płaszczyzny, które w tej sprawie spotykają się, ale nie zastępują.

Gwarancja jest oświadczeniem gwaranta. Art. 577 § 1 Kodeksu cywilnego: „Udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia gwarancyjnego, które określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy rzecz sprzedana nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu”. Treść tego dokumentu jest obowiązkowa co do składników: art. 577¹ § 2 wymienia wśród nich „opis procedury, której uprawniony ma przestrzegać, aby móc skorzystać z gwarancji” oraz „warunki gwarancji”. To gwarant ustala, co obiecuje i pod jakimi warunkami.

Przepisy o konkurencji działają z drugiej strony i ograniczają to, czego gwarant może wymagać w porozumieniach ze swoją siecią. Motyw 17 rozporządzenia 461/2010:

„ze względu na bezpośrednie, umowne zaangażowanie producentów pojazdów w naprawy gwarancyjne, bezpłatny serwis oraz prace związane z usuwaniem wad fabrycznych porozumienia zawierające zobowiązanie autoryzowanych warsztatów do korzystania wyłącznie z części zamiennych dostarczanych przez producenta pojazdów na potrzeby tych napraw powinny zostać objęte wyłączeniem.”

Rozróżnienie jest praktyczne. Wymóg oryginalnych części przy samej naprawie wykonywanej w ramach gwarancji to inna sytuacja niż część zamontowana wcześniej, przy zwykłym serwisie za własne pieniądze. Pierwsza dotyczy pracy, którą wykonuje autoryzowany warsztat na koszt producenta, druga dotyczy tego, co właściciel zrobił z autem między przeglądami.

Osobno biegnie trzecia płaszczyzna, wobec sprzedawcy. Art. 579 § 1 Kodeksu cywilnego: „Kupujący może wykonywać uprawnienia z tytułu niezgodności rzeczy sprzedanej z umową niezależnie od uprawnień wynikających z gwarancji”. Czym innym jest natomiast pytanie o miejsce wykonania serwisu, czyli o to, czy czynności obsługowe wykonuje sieć autoryzowana, czy warsztat spoza niej. Ten tekst tego wątku nie rozstrzyga i zajmuje się wyłącznie rodzajem użytej części.

Co warunki gwarancji chińskich marek mówią o zamiennikach?

Klauzulę o częściach publikują dwie marki, a pozostałe nie publikują jej wcale.

Najdalej idzie tu MG, jedna z dwóch sprawdzonych marek udostępniających pełny dokument gwarancyjny do pobrania. Warunki gwarancji na części brzmią:

„MG udziela 24-miesięcznej gwarancji bez limitu kilometrów na oryginalne części zamienne MG, o ile nie określono inaczej. Tylko części znajdujące się w cenniku detalicznym MG są objęte gwarancją MG. Do napraw gwarancyjnych mogą być używane wyłącznie oryginalne części MG.”

Drugą marką z pełnym dokumentem jest BYD. W „Warunkach ograniczonej gwarancji”, dokumencie PDF w języku polskim z datą wydania 09.2024, gwarancja na części zamienne obejmuje wyłącznie części oryginalne: „Zakupione i zainstalowane części zamienne są oryginalnymi częściami zamiennymi BYD”. Okres wynosi 12 miesięcy od daty zakupu lub instalacji, a gdy jest krótszy niż pozostały okres gwarancji podstawowej na pojazd, „stosuje się zasadę »korzyści dla właściciela«” i wydłuża się do jego końca. Zamiennika ten zapis nie obejmuje w ogóle: nie odbiera gwarancji na pojazd, ale sam takiej części nie chroni.

OMODA & JAECOO podaje na stronie serwisowej sam okres gwarancji na części zamienne, bez odniesienia do wpływu zamiennika na gwarancję pojazdu: „Części zamienne: 2 lata bez limitu kilometrów”. Pod tą informacją marka zastrzega: „Niniejsza informacja nie stanowi oświadczenia gwarancyjnego. Szczegóły dotyczące warunków gwarancji, w tym wyłączeń z gwarancji, dostępne są u Autoryzowanych Dealerów OMODA & JAECOO”.

Zestawienie z własnego przeglądu publicznie dostępnych stron i dokumentów importerów, stan na 12 września 2026, dokument BYD odczytany 16 września 2026. Zapis „brak publicznej klauzuli” dotyczy wyłącznie materiałów widocznych bez kontaktu z dealerem i nie mówi nic o treści pełnego oświadczenia gwarancyjnego danej marki. Przy kilku dalszych markach obecnych w Polsce dokumentu gwarancyjnego nie udało się odczytać w tym przeglądzie, więc nie ma tu o nich żadnej informacji.

Kiedy zamiennik może uzasadnić odmowę naprawy gwarancyjnej?

Wtedy, gdy konkretna część jest przyczyną konkretnej wady, a wyłączenie w takim kształcie znalazło się w oświadczeniu gwarancyjnym. Widać to w wyłączeniach dwóch marek, jedynych publicznie dostępnych klauzulach tego rodzaju wśród marek chińskich w Polsce.

U MG są to dwa wyłączenia o wąskim zakresie. Wyłączenia z gwarancji na lakier obejmują skutki „montażu części zamiennych niezatwierdzonych przez MG lub zmiany specyfikacji pojazdu MG w stosunku do specyfikacji producenta”. Wyłączenia z gwarancji na perforację obejmują „perforację na skutek korozji spowodowanej użyciem części nieoryginalnych lub części niezatwierdzonych przez MG, w tym części używanych”.

BYD formułuje wyłączenie szerzej, bo nie ogranicza go do lakieru ani do korozji. Na liście ogólnych wyłączeń z gwarancji jest pozycja: „Wada lub usterka pojazdu lub powiązanych systemów spowodowana użyciem wątpliwych lub nieautoryzowanych części”. Dokument nie definiuje, co uznaje za część „wątpliwą” ani „nieautoryzowaną”.

Wszystkie trzy klauzule są zbudowane wokół skutku, nie wokół samego faktu montażu: mówią o uszkodzeniu lakieru, o korozji i o wadzie spowodowanej częścią. Zakres części objętych konkretnym warunkiem wynika z dokumentu marki i z tego, jakiego elementu pojazdu dotyczy usterka.

Żaden ze sprawdzonych dokumentów nie zawiera osobnej klauzuli o częściach do układów bezpieczeństwa ani do instalacji wysokiego napięcia. Nie znaczy to, że takiej klauzuli nie ma w pełnym oświadczeniu gwarancyjnym, którego większość marek nie publikuje. Osobną płaszczyzną, rozstrzyganą innymi przepisami niż gwarancyjne, jest dostęp warsztatu do diagnostyki i oprogramowania producenta, potrzebny przy częściach wymagających konfiguracji sterownika.

Co zachować po zamontowaniu zamiennika?

Dokument pokazujący, co zamontowano i według jakiej specyfikacji. MG formułuje ten wymóg wprost:

„W przypadku prac serwisowych wykonywanych przez nieautoryzowany warsztat należy uzyskać szczegółową fakturę serwisową z wyszczególnieniem prac serwisowych. Uwaga! W celu wykonania naprawy w ramach gwarancji MG pojazd musi mieć pełną i dokładną historię serwisową zgodnie z zalecanym przez MG planem serwisowym, przy użyciu części i płynów zgodnych ze specyfikacją oryginalnego wyposażenia.”

Z tego warunku wynikają trzy rzeczy, które zostają po wymianie części.

• Faktura z wyszczególnieniem wykonanych prac i zamontowanych części. Dokument wystawia warsztat, który montuje część, i to on decyduje o poziomie szczegółowości opisu.
• Oznaczenie części podane przez jej producenta, czyli to, co pozwala ustalić, jaka część fizycznie trafiła do auta i jaką ma specyfikację.
• Wpis w dokumentacji serwisowej pojazdu, który wiąże czynność z datą i przebiegiem.

Czego nie da się tu ustalić: żaden ze sprawdzonych dokumentów nie mówi, jakie dokumenty części gwarant uzna za wystarczające ani w jakiej formie mają być przedstawione. Odpowiedź na to pytanie jest w pełnym oświadczeniu gwarancyjnym konkretnej marki. Wybór samego warsztatu, gdy w mieście nie ma punktu autoryzowanego danej marki, to osobne zagadnienie i rządzi się innymi kryteriami niż dokumentowanie części, co opisuje tekst o tym, gdzie naprawić chińskie auto.

Czego importerzy nie publikują o częściach zamiennych?

Pełnych oświadczeń gwarancyjnych. Poza MG i BYD żadna ze sprawdzonych marek chińskich nie udostępnia publicznie całego dokumentu z warunkami i wyłączeniami: strony odsyłają po szczegóły do dealera albo do regulaminu wydawanego przy zakupie.

Ma to konsekwencję, którą widać dopiero po zestawieniu z Kodeksem cywilnym. Strona marketingowa marki nie jest oświadczeniem gwarancyjnym w rozumieniu art. 577¹ Kodeksu cywilnego, bo nie zawiera obowiązkowych składników tego oświadczenia, w tym opisu procedury i warunków gwarancji. Odpowiedź na pytanie o zamienniki dla konkretnej marki znajduje się więc w dokumencie, którego kupujący zwykle nie widzi przed zakupem auta.

Brak publicznej klauzuli o częściach nie jest ani zakazem, ani zgodą. Z tego, że marka o czymś nie pisze na swojej stronie, nie wynika żaden warunek gwarancji, w żadną stronę. Dostępność samych zamienników do marek chińskich i czas oczekiwania na nie to z kolei zagadnienie logistyczne, oderwane od treści gwarancji.

Jak wygląda spór z gwarantem o zamiennik?

Rozstrzyga się na dokumentach i na przyczynie usterki, w konkretnej sprawie, a nie z góry.

Kolejność kroków wyznacza samo oświadczenie gwarancyjne. Art. 577¹ § 2 Kodeksu cywilnego wymaga, żeby zawierało ono „opis procedury, której uprawniony ma przestrzegać, aby móc skorzystać z gwarancji”, więc tryb zgłoszenia i miejsce, w którym się je składa, są różne dla różnych marek.

Po stronie gwaranta, który powołuje się na zamontowaną część, stoją dwie rzeczy do wykazania: że część nie spełnia wymogu porównywalnej jakości z punktu 20 wytycznych oraz że usterka nie powstała z przyczyn tkwiących w samym pojeździe w rozumieniu art. 578 Kodeksu cywilnego. Po stronie właściciela zostaje to, czym dysponuje, czyli dokumentacja montażu części i historia serwisowa auta.

Czego ten tekst nie rozstrzyga: czy konkretna część zamontowana w konkretnym aucie ma porównywalną jakość i czy to ona spowodowała daną usterkę. Obie odpowiedzi zależą od stanu faktycznego pojedynczej sprawy i od dokumentów, którymi dysponują obie strony.