Co sprawdzić przy zakupie używanego chińskiego auta?

Przy używanym aucie marki chińskiej cztery sprawdzenia wyglądają inaczej niż przy każdym innym samochodzie: wpis modelu w publicznym wykazie akcji serwisowych Transportowego Dozoru Technicznego, historia egzemplarza w państwowej usłudze Historia Pojazdu, komplet dokumentów dopuszczenia przy aucie sprowadzonym indywidualnie i odczyt stanu baterii przy elektryku. Trzy pierwsze czynności kupujący wykonuje sam i bezpłatnie, czwarta jest pytaniem do sprzedającego.

Czy w publicznym wykazie akcji serwisowych są wpisy marek chińskich?

Tak. Wykaz prowadzony przez Transportowy Dozór Techniczny zawiera wpisy dotyczące modeli MG, Jaecoo i Omody, z numerami akcji, numerami homologacji i opisem usterki.

Dokument nazywa się „Wykaz produktów niebezpiecznych i akcji serwisowych" i jest prowadzony od 3 lutego 2025 roku pod adresem www.tdt.gov.pl/dzialalnosc/nadzor-rynku/akcje-serwisowe/; jest to jedna długa tabela bez pola filtrowania po marce ani po modelu, którą przeszukuje się funkcją wyszukiwania w przeglądarce, a co dokładnie zawiera i jak jest duży, opisuje tekst o usterkach chińskich aut.

Dane z wykazu Transportowego Dozoru Technicznego, odczyt 12 września 2026. Wszystkie powyższe wiersze mają w kolumnie statusu zapis „Produkt niezgodny, stwarzający ryzyko – zgłoszony w systemie Safety Gate (RAPEX)". Wykaz jest uzupełniany, więc zarówno liczba wierszy, jak i ich zawartość dotyczą dnia odczytu.

Brak wpisu dla marki oznacza brak wpisu w tym wykazie na dzień sprawdzenia, a nie brak usterek - pełna lista sprawdzonych marek bez wpisu i przyczyny, z których taki brak może wynikać, są w tekście o usterkach chińskich aut.

Wpis w wykazie dotyczy typu pojazdu, numeru homologacji i okresu produkcji, a nie numeru VIN. Dopasowanie konkretnego egzemplarza do wpisu robi się więc przez porównanie numeru homologacji z dowodu rejestracyjnego i daty produkcji auta z okresem podanym w wykazie.

Wykaz mówi o tym, że akcja serwisowa istnieje, a nie o tym, że została wykonana na tym aucie. Wykonanie potwierdza wyłącznie serwis, który ją przeprowadził.

Jak sprawdzić historię konkretnego egzemplarza przed zakupem?

Bezpłatną usługą Historia Pojazdu, prowadzoną przez Ministerstwo Cyfryzacji. Jej opis, razem z przyciskiem prowadzącym do samego wyszukiwania, jest pod adresem www.gov.pl/web/gov/sprawdz-historie-pojazdu (odczyt 12 września 2026).

Opis usługi nazywa jej cel wprost:

„Kupujesz używany samochód albo motocykl i chcesz upewnić się, czy dane, które podaje właściciel, są prawdziwe? (…) Dzięki niej uzyskasz bezpłatny dostęp do aktualnych danych z państwowego rejestru Centralnej Ewidencji Pojazdów (CEP) oraz rejestrów zagranicznych."

Zakres danych jest w tym samym opisie wyliczony:

„ważność obowiązkowego badania technicznego oraz ubezpieczenia OC, właściciela – czy jest to firma, organizacja, czy osoba prywatna, liczba właścicieli pojazdu od momentu zarejestrowania w Polsce – łącznie z obecnym właścicielem, terminy wykonanych badań technicznych, czy jest wyrejestrowany albo kradziony, dane techniczne – na przykład pojemność i moc silnika, rodzaj paliwa, stany licznika z badań technicznych (dane gromadzone od 2014 roku), niektóre ryzyka dotyczące pojazdu odnotowane za granicą (…)"

Do sprawdzenia potrzebne są dane z dowodu rejestracyjnego: numer rejestracyjny, numer VIN i data pierwszej rejestracji. Opis usługi podpowiada przy tym, żeby przy zakupie używanego auta poprosić o nie sprzedającego. Przy ryzykach zagranicznych pojazdu, którego nie ma w Centralnej Ewidencji Pojazdów, potrzebne jest dodatkowo logowanie profilem zaufanym, a wtedy obowiązuje limit: „możesz wyszukać maksimum 20 pojazdów w ciągu godziny".

Stany licznika z badań technicznych są w tej usłudze gromadzone od 2014 roku i to one pozwalają porównać deklarowany przebieg z zapisami z kolejnych badań. Gdy zapis jest błędny, ścieżka korekty jest jedna. Odpowiedź na pytania i odpowiedzi CEPiK brzmi: „Jedynie stacja kontroli pojazdów, która wykonała badanie może poprawić stan licznika", wysyłając do centralnej ewidencji pojazdów komunikat modyfikujący.

Wydruk z usługi ma określony status i to też jest informacja przed transakcją: „Taki wydruk ma charakter informacyjny – nie jest to dokument urzędowy. Oznacza to, że sąd albo urząd może nie uznać takiego dokumentu – na przykład jako dowodu w sprawie."

Jednego pytania ta usługa nie obsługuje. Opis zakresu danych nie wymienia akcji serwisowych, więc na pytanie, czy model miał akcję przywoławczą i czy została wykonana, Historia Pojazdu nie odpowiada. Do tego służy wykaz opisany wyżej.

Których usług publicznych nie da się użyć do sprawdzenia cudzego auta?

Dwóch, które łatwo pomylić z Historią Pojazdu, bo nazwy i adresy są podobne.

Pierwsza to usługa „Sprawdź swój pojazd", znana też jako „Mój pojazd". Wymaga logowania profilem zaufanym i, jak podaje jej opis, „wyświetla informacje o wszystkich pojazdach, których jesteś właścicielem, współwłaścicielem lub posiadaczem". Do sprawdzenia auta przed zakupem nie służy i ta sama strona odsyła w takim przypadku gdzie indziej: „Możesz też uzyskać informacje o czyimś pojeździe. Dzięki usłudze Historia Pojazdu bezpłatnie sprawdzisz dane pojazdów, które nie należą do ciebie."

Druga to publiczne API rejestru pojazdów pod adresem api.cepik.gov.pl. Interfejs jest otwarty, ale odpowiada na inne pytanie, niż zadaje kupujący. Metoda zwracająca listę pojazdów wymaga obowiązkowo podania województwa i daty początkowej i zwraca zbiorczą listę pojazdów zarejestrowanych w danym okresie. Metoda zwracająca jeden pojazd przyjmuje identyfikator, o którym dokumentacja pisze wprost: „Identyfikator techniczny pojazdu. Jest to dodatnia liczba całkowita. Uwaga: nie jest to ani VIN, ani numer rejestracyjny." Kupujący tego identyfikatora nie ma, więc API służy do analiz zbiorczych, a nie do sprawdzenia jednego samochodu.

Trzecia usługa, na którą można natrafić przy okazji, to Bezpieczny Autobus. Opis na stronie CEPiK określa ją jako „bezpłatną usługę, która pozwala na wstępne sprawdzenie autobusu lub autokaru", więc przy samochodzie osobowym jest poza zakresem.

Czy dane o ryzykach zagranicznych obejmują rynek chiński?

Nie. Opis usługi Historia Pojazdu wymienia kraje, z których te dane pochodzą, i Chin na tej liście nie ma:

„Dane o ryzykach są pobierane z systemu zewnętrznego i pochodzą między innymi ze Stanów Zjednoczonych, Kanady i niektórych krajów europejskich – na przykład Belgii, Holandii, Hiszpanii, Szwecji, Norwegii. Możesz sprawdzić zagraniczne ryzyka, nawet jeśli pojazd NIE jest zarejestrowany w Polsce i NIE ma go w CEP."

Dla kupującego auto sprowadzone zmienia to wartość sprawdzenia. Jeżeli egzemplarz był wcześniej zarejestrowany w jednym z wymienionych krajów, ryzyka odnotowane tam mogą się w wyniku pojawić. Historii pojazdu z rynku chińskiego ta usługa nie pokazuje, bo nie pobiera stamtąd danych.

To ograniczenie dotyczy źródła danych, a nie marki auta. Samochód marki chińskiej, który jeździł wcześniej po Belgii albo Holandii, jest w tym zakresie sprawdzalny tak samo jak każdy inny.

Jakich dokumentów wymaga auto sprowadzone indywidualnie?

Dokumentu potwierdzającego dopuszczenie pojazdu oraz kompletu dokumentów do rejestracji. Pierwszy z nich decyduje o tym, czy auto w ogóle da się zarejestrować bez dodatkowej procedury.

Opis procedury rejestracji na www.gov.pl/web/gov/zarejestruj-pojazd definiuje pojęcie i wskazuje organ:

„Homologacja to procedura, w której odpowiednia instytucja potwierdza, że dany typ pojazdu spełnia wymagania techniczne. Producent pojazdu dostaje wtedy świadectwo homologacji, a następnie dla wszystkich pojazdów tego typu wystawia świadectwo zgodności. (…) W Polsce świadectwa homologacji oraz inne równoważne dokumenty wydaje Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego."

Pojazd, który nie ma świadectwa homologacji typu, potrzebuje dokumentu z drugiej grupy. Transportowy Dozór Techniczny wymienia trzy: świadectwo krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, świadectwo unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu oraz uznanie świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu. Pierwszy z nich jest potrzebny, gdy pojazd „przed wprowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie uzyskał świadectwa homologacji typu UE" albo gdy przed rejestracją wprowadzono w nim zmiany wpływające na warunki homologacji.

Procedura dla świadectwa krajowego zaczyna się od kontaktu ze służbą techniczną w celu przeprowadzenia badań, a do wniosku dołącza się między innymi sprawozdanie z badań i oświadczenie z danymi pojazdu potrzebnymi do rejestracji. Opłata wynosi maksymalnie 800 zł, a termin rozpatrzenia sprawy to do 1 miesiąca (stan na 12 września 2026). Dla świadectwa unijnego ten tekst nie podaje kwoty ani terminu, bo nie zostały sprawdzone.

Jedna rzecz pozostaje tu nierozstrzygnięta i wpływa na to, dokąd kierować pytania. Organem wydającym dokument jest, według opisu procedury na gov.pl i według samego Transportowego Dozoru Technicznego, Dyrektor TDT. Ofertę badań i certyfikacji w zakresie homologacji i dopuszczenia jednostkowego pojazdów publikuje na swojej stronie także Instytut Transportu Samochodowego. Jak dokładnie dzielą się te role, ten tekst nie rozstrzyga i nie przypisuje Instytutowi wydawania dokumentu.

Sama rejestracja przebiega tak samo jak przy każdej innej marce. Na rejestrację jest 30 dni od sprowadzenia pojazdu do Polski, a przebiega ona dwuetapowo: rejestracja czasowa na 30 dni, z możliwością wydłużenia o 14 dni, potem stała. Dokumenty obcojęzyczne dołącza się z tłumaczeniem tłumacza przysięgłego albo polskiego konsula, z wyjątkiem dowodu rejestracyjnego wydanego w państwie Unii Europejskiej w zakresie kodów ujednoliconych na poziomie unijnym. Zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego wydaje uprawniony diagnosta na stacji kontroli pojazdów, a przy imporcie spoza Unii dochodzi dowód odprawy celnej. Opłaty wynoszą 66,50 zł za dowód rejestracyjny wraz z kompletem znaków legalizacyjnych, 13,50 zł za pozwolenie czasowe i 80 zł za tablice samochodowe (stan na 12 września 2026, według opisu procedury Ministerstwa Infrastruktury).

Ta ścieżka jest identyczna dla każdej marki. Specyfiką auta kupionego poza siecią oficjalnego importera jest to, że częściej trafia w wariant bez świadectwa homologacji typu UE, więc pytanie do sprzedającego brzmi konkretnie: który z tych dokumentów auto ma. Czym różni się wyposażenie albo oprogramowanie egzemplarza sprowadzonego indywidualnie od tego z oficjalnego importu, ten tekst nie opisuje, bo nie znaleziono dokumentu producenta, który by to rozstrzygał.

Jak sprawdzić stan baterii w używanym elektryku?

Prosząc o odczyt danych z systemu zarządzania baterią. Prawo do takiego odczytu istnieje i ma datę, natomiast procedura zamówienia raportu przed transakcją nie jest publicznie opisana.

Podstawą jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1542 w sprawie baterii i zużytych baterii. Od 18 sierpnia 2024 r. dane o stanie zdrowia i przewidywanej żywotności baterii muszą być dostępne w systemie zarządzania baterią pojazdu elektrycznego (art. 14 ust. 1), a dostęp tylko do odczytu przysługuje, na zasadzie niedyskryminacji, osobie fizycznej lub prawnej, która nabyła baterię zgodnie z prawem, w tym niezależnym operatorom (art. 14 ust. 2).

Przed transakcją znaczenie ma to, kto jest w tym momencie osobą uprawnioną. Jest nią sprzedający, a nie kupujący, więc odczyt zamawia sprzedający, a wykonuje go serwis marki albo warsztat niezależny na jego zlecenie. Sam mechanizm dostępu do tych danych i jego granice opisuje osobne zagadnienie, czyli prawo warsztatu do odczytu danych o stanie baterii.

Czego w tym miejscu nie ma, to gotowej usługi. Żadna ze sprawdzonych marek chińskich nie publikuje procedury, w której kupujący używane auto zamawia raport stanu baterii przed zakupem, ani jej kosztu. Dopóki taki dokument nie istnieje, jest to pytanie do sprzedającego i do serwisu marki, a nie czynność do wykonania według opisanego kroku po kroku trybu.

O co zapytać sprzedającego przed podpisaniem umowy?

Poniższe pytania wynikają z sekcji powyżej. Każde ma sprawdzalną podstawę i każde daje się zweryfikować dokumentem, a nie samą odpowiedzią.

• Historia przeglądów i zgodność przebiegu: czy obsługi wykonano w terminach z harmonogramu przeglądów dla danego modelu i czy stany licznika zapisane w usłudze Historia Pojazdu, gromadzone od 2014 roku, zgadzają się z tym, co pokazuje licznik i dokumentacja serwisowa.
• Dokumenty dopuszczenia przy aucie sprowadzonym indywidualnie: świadectwo homologacji typu albo jedno ze świadectw dopuszczenia indywidualnego, dowód odprawy celnej przy imporcie spoza Unii Europejskiej i tłumaczenia przysięgłe dokumentów obcojęzycznych.
• Potwierdzenie wykonania akcji serwisowej: jeśli wykaz Transportowego Dozoru Technicznego zawiera wpis pasujący do numeru homologacji i okresu produkcji tego egzemplarza, pytaniem jest pisemne potwierdzenie wykonania akcji przez serwis albo wpis w książce serwisowej, a nie zapewnienie ustne.
• Odczyt stanu baterii przy aucie elektrycznym: czy sprzedający dysponuje odczytem danych o stanie zdrowia baterii i czy jest gotów zamówić go przed transakcją, z zastrzeżeniami opisanymi wyżej.
• Stan gwarancji po zmianie właściciela: czy gwarancja obejmie kolejnego właściciela i na jakich warunkach, co jest osobnym zagadnieniem, opisanym w tekście o tym, jak działa gwarancja chińskiego auta a zmiana właściciela.

Dwie rzeczy sprawdza się poza samym autem, bo dotyczą marki i modelu, a nie egzemplarza. Pierwsza to zaplecze marki na polskim rynku, czyli to, jak sprawdzić obecność marki na polskim rynku przed zakupem. Druga to dostępność części do konkretnego modelu, która przy aucie po gwarancji decyduje o tym, ile trwa naprawa.

Czego te sprawdzenia nie rozstrzygają?

Czterech rzeczy, i każda z nich jest granicą tych narzędzi, a nie miejscem na domysł.

Wykonania akcji serwisowej na konkretnym egzemplarzu nie potwierdza żaden publiczny rejestr. Wykaz pokazuje, że akcja została zgłoszona dla danego typu pojazdu; że wykonano ją na tym aucie, potwierdza wyłącznie serwis, który ją przeprowadził.

Akcje serwisowe pojazdów sprzedawanych w Polsce trafiają też do unijnego systemu Safety Gate, co widać po statusie każdego wiersza wykazu Transportowego Dozoru Technicznego, gdzie figuruje zapis o zgłoszeniu w tym systemie. Wyszukiwarka zgłoszeń jest pod adresem ec.europa.eu/safety-gate-alerts/screen/webReport, przy czym sposobu filtrowania jej wyników po marce i modelu pojazdu nie udało się przy pisaniu tego tekstu zweryfikować.

Braku wpisu w wykazie nie wolno czytać jako potwierdzenia, że model nie miał usterek. To informacja o stanie wykazu w dniu sprawdzenia.

Stanu technicznego auta żadne z tych sprawdzeń nie zastępuje. Oględziny powłoki lakierowej, sprawdzenie podwozia, jazda próbna i badanie w wybranym przez kupującego warsztacie wyglądają przy aucie marki chińskiej tak samo jak przy każdym innym używanym samochodzie, więc ten tekst ich nie opisuje.

Przed podpisaniem umowy sprawdzalne zostaje to, co ma źródło i datę: wpisy w wykazie akcji serwisowych, dane z państwowego rejestru pojazdów, dokumenty dopuszczenia auta sprowadzonego oraz data każdego z tych odczytów.